Hikaye:
Ahmet ve Ayşe, bir sonbahar günü, bir kitap fuarında tesadüfen karşılaştılar. Ahmet, elindeki romanı incelerken Ayşe’nin aynı kitabı tuttuğunu fark etti ve gülümseyerek “Demek sen de bunu seviyorsun” dedi. Ayşe, mahcup ama neşeli bir şekilde cevap verdi ve sohbet başladı. Kitaplar, kahve ve hayat üzerine konuşarak saatler geçti.

Günler geçtikçe buluşmalar sıklaştı; sinemaya gittiler, parkta yürüdüler, birbirlerinin hayallerini dinlediler. Ahmet’in sabırlı, Ayşe’nin ise neşeli kişiliği birbirini tamamlıyordu. Zamanla fark ettiler ki, sadece arkadaş değil, birbirlerinin hayatında vazgeçilmez bir parça olmuşlardı.

Bir yılın sonunda Ahmet, Ayşe’yi çocukluk hayali olan göl kenarına davet etti. Gün batarken, diz çöküp yüzüğünü uzattı: “Benimle hayatını birleştirir misin?” Ayşe, gözleri dolu dolu, gülümseyerek “Evet” dedi. Aileleriyle ve sevdikleriyle yapılan küçük bir törenin ardından, ikisi de birbirine söz verdi. Artık her sabah kahvelerini birlikte yudumlayacak, her yağmurda birlikte koşacak ve hayatın tüm sürprizlerini birlikte karşılayacaklardı.

Ahmet ve Ayşe’nin hikayesi, küçük bir tesadüfün, sabır ve sevgiyle nasıl büyük bir aşka dönüştüğünün canlı kanıtıydı.

ÖZET:
Ahmet ve Ayşe, bir kitap fuarında tesadüfen karşılaştılar ve aynı kitabı ellerinde görünce sohbet etmeye başladılar. Kitaplar ve kahve üzerinden geçen zaman, onların arkadaşlıktan öteye gitmesini sağladı. Günler geçtikçe buluşmalar sıklaştı, birlikte sinemaya gittiler, parkta yürüdüler ve hayallerini paylaştılar. Bir yılın sonunda Ahmet, Ayşe’yi göl kenarına davet etti ve diz çökerek evlenme teklif etti. Ayşe gözleri dolu dolu “Evet” dedi. Aileleriyle yapılan küçük bir törenin ardından evlendiler. Artık hayatın tüm sürprizlerini birlikte karşılayacak, her anı paylaşacak bir çift oldular.
Şarkı 1:

Şarkı 2: